Słynni podróżnicy
Jak mawiał dr Johnson: "Człowiek, który nie był we Włoszech, będzie zawsze świadom swej niższości". Ponad 200 lat później opinię tę podzielało wielu turystów. Od epoki romantyzmu Włochy gościły podróżników szukających pocieszenia i oświecenia, bogactwa kulturowego i odnowy życia religijnego. Cześć dla dziedzictwa antyku i renesansu mieszała się z sympatią do kultury muzycznej i oczarowaniem sztuką, krajobrazem, katolicyzmem i kuchnią. Bohater stworzony przez E.M. Forstera twierdzi: "Naprawdę wierzę, że Włochy oczyszczają i nobilitują wszystkich, którzy je odwiedzają. Są one zarówno szkołą, jak i placem zabaw świata". Włochy były postrzegane przede wszystkim jako kraj wzniosłej cywilizacji, niosąca ukojenie czarodziejka, która wymaże wszystkie troski. Dla poszukiwaczy przygód stały się wytęsknionym przybytkiem piękna, moralnego zepsucia i seksualnego wyzwolenia; dla złaknionych słońca i beztroski mieszkańców północy - symbolem wakacyjnego schronienia. Taki powab Włoch niezmiennie działa na zmysły - bez względu na motywy, ich urok kusi wszystkich. Podczas podróży do Rzymu XIX-wieczny malarz i rzeźbiarz Frederic Leighton, wyraził uczucia wielu przyszłych podróżników, mówiąc: ..Wracam, jak wraca wierny kochanek, po sześciu latach tęsknoty, do domu mojej duszy".